|
Het adoptie op afstand project loopt in Nepal en Tibet-China. Het is
niet alleen mogelijk een kind te “adopteren”, maar ook een bejaarde, een
zieke, gehandicapte of zelfs een Tibetaanse monnik, ongeacht zijn
leeftijd, die in een klooster leeft en studeert. Giften worden ook
gebruikt om fundamentele basisvoorzieningen op het gebied van gezondheid
en educatie op te zetten in de leefomgeving van de kinderen.
 Kinderen
in Nepal
In Nepal is de LGKT-Help in Action
hoofdzakelijk actief in het gebied rond de hoofdstad Kathmandu. Nepal is
een van de armste landen ter wereld, met een gemiddeld inkomen van
minder dan een dollar per dag en de meeste mensen leven op de rand van
extreme armoede. Het land wordt geplaagd door politieke en sociale
instabiliteit, werkeloosheid en honger. Duizenden armen trekken van het
platteland naar de Kathmandu Vallei, wanhopig op zoek naar werk om te
kunnen overleven. Omdat de algemene economische situatie van het land
nog steeds verslechtert, groeit het aantal werklozen en neemt de honger
toe. In de hoofdstad leven steeds meer armen in de uitgebreide
sloppenwijken in onveilige onderkomens, zonder water, elektriciteit,
toilet, matrassen, dekens en voedsel. Openbare voorzieningen, als deze
er al zijn, brengen kosten met zich mee. Ook medische hulp en onderwijs
kost geld. De armen kunnen dit niet betalen. De laatste tijd zijn er
veel kleine tapijtfabriekjes gesloten. Hierdoor hebben veel mensen hun
baan verloren en dit heeft nog meer werkeloosheid gegeven.
De levensduurverwachting in Nepal is laag. Veel ouders kunnen hun
kinderen niet naar school sturen, omdat zij het inschrijfgeld, het
schooluniform en de boeken niet kunnen betalen. Daarom hebben zij geen
andere keus dan hun kinderen al op jonge leeftijd op het land of als
hulp bij andere mensen te laten werken, ook al is kinderarbeid door de
Nepalese Regering verboden.
Medische zorg is meestal niet gratis en de armen kunnen de vaak
noodzakelijke behandelingen niet betalen.
Dankzij het project “adoptie op afstand” gaan veel kinderen in de
omgeving van Kathmandu naar school. Deze kinderen krijgen ook kosteloos
medische zorg.
Sponsorgeld wordt gebruikt om kinderen uit arme gezinnen medische
hulp te geven en onderwijs op de lokale scholen.
^
 Kinderen
in Tibet-China
LGKT- Help in Action is voornamelijk
actief in dorpen rond Shigatse in Centraal Tibet, waar de gemiddelde
hoogte 4000 meter is. De weersomstandigheden zijn extreem. De huizen
zijn van leem gebouwd met een oven, gewoonlijk de enige hittebron, en
een paar ramen om de kou buiten te houden. Er is geen stromend water,
geen elektriciteit en geen verwarming. Er zijn geen sanitaire
voorzieningen en vaak ook geen matrassen en dekens.
De magere oogsten in dit droge berggebied voorzien slechts voor 6 à 7
maanden per jaar de gezinnen van voedsel. Maar naast het voedseltekort
hebben deze mensen ook niets te verkopen of te ruilen. Zij hebben dus
ook geen geld om kleding voor de kinderen te kopen en zeker geen
schoolspullen. Kinderen lopen in de strenge Tibetaanse winter in lompen
en kunnen niet naar school.
Het klimaat is extreem koud en droog. Het watertekort is dramatisch. De
meeste dorpen hebben geen aquaduct en waterpomp. Dorpsscholen zijn
zeldzaam en als noodvoorziening. Maar weinig kinderen kunnen deze
scholen bezoeken, omdat de ouders zelf geen geld hebben om schoolboeken
en andere schoolspullen te kopen. Er zijn geen medische hulpposten, die
in de stad zijn duur en zonder openbaar vervoer, te ver weg, er zijn
geen winkels of postkantoren in de dorpen.
Door de hoogte, het strenge klimaat en het gebrek aan watervoorzieningen
zijn bomen zeldzaam. Daarom zijn gedroogde struiken en yakmest de enige
bron van brandbaar materiaal. De mensen proberen te overleven door het
houden van wat vee en van de magere oogsten die ze binnen halen in dit
berggebied. Er is een ernstig gebrek aan groenten en vers fruit.
In deze dorpen wordt de hulp gelijkelijk over alle kinderen en hun
familie verdeeld. Elk gezin ontvangt een voedselvoorraad voor de winter,
zakken rijst, meel en zaden. Kinderen krijgen naast geld ook kleding,
schoenen, schoolspullen, een schooluniform, zeep….
De hulp wordt ook gebruikt om voor de hele gemeenschap te werken aan een
infrastructuur op het gebied van gezondheid en educatie.
(zie Humanitaire Hulp)
^
 Adoptie
van Bejaarden en Gehandicapten
In Tibet en Nepal bestaat het begrip
uitkeringen niet en de zwakkeren staan vaak alleen in uitzichtloze
omstandigheden. Deze mensen hebben geen enkele vorm van ondersteuning of
inkomen. Zonder hulp hebben zij geen geld om voedsel, kleren en
medicijnen te kopen of om de huur te betalen. Een adoptie op afstand van
een oude, zieke of gehandicapte persoon geeft deze weer zijn of haar
menselijke waardigheid, hoop en gemoedsrust terug.
^
 Adoptie
van Monniken
De hulp van de Association bereikt ook,
door de adoptie op afstand van monniken, verschillende Tibetaans
Boeddhistische Kloosters in Tibet/China en Nepal.
De kloosters bewaren de waardevolle en oude spirituele, culturele,
kunstzinnige en medische tradities van de Himalaya: een erfgoed voor de
hele mensheid. Binnen de muren van deze kloosters krijgen veel jonge
kinderen de mogelijkheid te leren volgens hun eigen cultuur en traditie.
De kloosters zijn erg arm en in hun bestaan afhankelijk van de giften
van de lokale gemeenschap. Vaak is er niet genoeg geld om er voldoende
voedsel, medicijnen, kleding, schoenen en boeken van te kopen. De
gebouwen, ook als ze nieuw gebouwd zijn, vragen veel onderhoud aan dak,
muren en ramen door het extreem strenge klimaat van Tibet.
Door adoptie op afstand van monniken – kinderen of volwassenen- kan zich
een bijzonder mooie menselijke relatie ontwikkelen en deze kloosters,
met hun oude tradities, worden geholpen om te blijven voortbestaan.
^
 Werk
in het veld
Contact met de geadopteerde kinderen.
NEPAL
Vrijwilligers van de Association reizen twee keer per jaar (in de
periode februari/maart en augustus/september) naar Nepal om
rechtstreeks de ingezamelde hulpgoederen te overhandigen en om de
humanitaire werkzaamheden te coördineren. De kinderen die de
schoolleeftijd hebben bereikt, worden zo vlug mogelijk bij plaatselijke
scholen ingeschreven; het schoolgeld wordt rechtstreeks aan de school
betaald en de naam en het adres van de sponsor wordt doorgegeven aan de
familie en het hoofd van de school van het kind.
Het is mogelijk direct in het Engels te corresponderen met de
gesponsorde kinderen. Brieven voor de kinderen kunnen naar het kantoor
van de Association gestuurd worden. Besef echter wel dat de postdiensten
traag en onbetrouwbaar zijn. De brieven voor de gesponsorde kinderen
kunnen ook naar de Association in Italië of naar de afdeling Nederland
gestuurd worden; deze brieven zullen direct bij de eerstvolgende
gelegenheid meegenomen en afgegeven worden. Het kantoor helpt de
gezinnen voor zover mogelijk met de correspondentie naar hun sponsors.
De meeste ouders van de gesponsorde kinderen zijn analfabeet of hebben
geen ervaring in het schrijven van brieven. Zij vragen vaak aan
onderwijzers, vrienden of zelfs hun baas om dit voor hen te doen. De
brieven zijn vaak zeer eenvoudig en lijken veel op elkaar. Ze drukken
wel de dankbaarheid van het gezin uit.
Helaas zijn wij niet in staat om pakketjes voor de gesponsorde kinderen
mee te nemen.
TIBET/CHINA
Eens per jaar (in de periode juni/juli) delen vrijwilligers van de
Association de ingezamelde hulp rechtstreeks, dorp voor dorp, uit onder
de directe supervisie van plaatselijke regeringsfunctionarissen. Alle
kleding zoals schoenen, truien, jassen en ook de schoolspullen, zakken
rijst, meel en zaden worden in de stad gekocht en per vrachtauto naar de
dorpen, waar geen winkels zijn, getransporteerd.
Het geld en de giften worden gelijk verdeeld onder alle kinderen en
gezinnen van de dorpen, of zij nu wel of niet geadopteerd zijn.
In de dorpen wordt er geen post bezorgd. Brieven en foto’s tussen de
geadopteerde en de sponsor kunnen alleen persoonlijk tijdens het bezoek
in de zomer uitgewisseld worden. Gezinnen die financieel gesteund
worden, stellen foto´s van hun sponsor zeer op prijs, omdat zij graag al
is het maar via de foto, de weldoener die hun leven heeft veranderd,
willen leren kennen. Deze foto´s worden bijna altijd op het huisaltaar
gezet of tussen hun andere kostbare bezittingen. Indien mogelijk
antwoorden zij hun sponsors in het Tibetaans en deze brieven worden door
de Association in het Engels of
Italiaans vertaald. Na de zomerreis komt er voor de sponsors nieuws over
het kind of de geadopteerde persoon.
Helaas kunnen wij geen pakketjes voor de gesponsorde kinderen meenemen.
Brieven en donaties voor kinderen in Tibet dienen voor het eind van juni
bij de Association binnen te zijn.
^
|